Bang voor Bananen

De laatste dagen van ons zussen avontuur door Sri Lanka brengen we door in hoofdstad Colombo. We besluiten naar de Manning Market te gaan, de oudste verse groenten- en fruitmarkt van het land. Nieuwsgierig lopen we het terrein op dat bestaat uit met golfplaten bedekte hallen en kleinere ruimtes met overal tuktuks. Voor we het goed en wel beseffen staan we in hal 16: de Bananenhal!

Waar we ook kijken, we zijn omringd met grote trossen groene en gele bananen. Geen idee of we hier mogen lopen, maar niemand stuurt ons weg en we schuifelen voort door deze bananenzee. Het valt ons al snel op dat hier geen toeristen lopen en helemaal geen vrouwen… We lachen nog wel maar toch wat minder uitbundig. We weten heus wel dat het not done is om een banaan te eten in het bijzijn van een man, maar dit is net even een graadje ongemakkelijker. Net op het moment dat we besloten hadden hal 16 te verlaten komt er een pezige man aangelopen. Hij lacht naar ons en gebaart of we een tros bananen willen optillen. Wat leuk! Direct voelen we ons meer op ons gemak. We zetten ons schrap en proberen de enorme tros van de grond te krijgen. Niet. Te. Doen. De man lacht weer, gooit zonder problemen de tros op zijn rug en loopt langs ons naar buiten.

Beteuterd en opgelucht lopen we achter hem aan. Dat ongemakkelijke gevoel kwam dus bij ons vandaan, in niets gebaseerd op ervaringen in die bewuste bananenhal. Mensen, waar ter wereld dan ook, hebben echt niet altijd het slechtste met je voor. Dat had ik toch moeten weten en met deze aanpassing in onze overtuiging werd het bezoek aan deze markt een vrolijke ervaring.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *